StalkerOner

cikolatamanyagi:

kuvakvakvak:

Sevgili bunu okuyan ve muhtemel kederli insan,

ben bu mektubu sana ithaf ediyorum. belki çok iyi tanıdığım birisindir, belki yolda görsem tanımayacağım veya belki de tüm ilişkimin merhaba ve nasılsından ibaret olduğu bir kişi. her kimsen, ben bu mektubu sana yazıyorum. yazının sonuna kadar okuyacak olana, yine uzun yazmış deyip hızlıca geçecek olana, ne yazmış diye bakana, yarısında sıkılıp okumayana, atlaya atlaya okuyacak olana yazıyorum. en önemlisi de bunu çok içten bir şekilde yapıyorum.

shuffleda istemediğim bir şarkı geldi. çoğunlukla oluyor. sana da oluyordur. tek bir şarkı bazı şeyleri yıkıyordur, on dakika öncesine kadar aldığın tüm kararlardan yılmanı sağlayan bazen tek bir şarkı olur. elin durdurmaya gider ama durdurmak istemezsin. bile bile acı çekmek istersin. uçlarda yaşarsın işte, “acı çekmek istemiyorum” deyip yine isteyerek acı çekersin. bunu okuyan herkes gibi sen de bilerek acı çekiyorsundur.

insanlar çok garip. çok tecrübem olmamasına rağmen hani bazı şeyler bittiğinde boğazında bir şeyler düğümlenir de kalır ya o his işte. bazı insanlar giderken gülümsüyor ama bazıları giderken de boğazın düğümleniyor ve sen de onu çözemiyorsundur. bazı insanlar giderken kalbine hançeri saplayıp o düğümü boğazında bırakacak kadar acımasız oluyor işte bahsetmeye çalıştığım bu. hangimiz bunu yaşamadık ki?

ve bazıları, bu garip dediğim insanlardan da garip. şartlar ne olursa olsun kendilerini üste çıkartıyorlar. hayır yanlış anlama, kişisel bir yazı değil benim yazdığım, yaşadıklarım ve çevremdekilerin yaşadıklarını birleştirip yazıyorum bu mektubu sana. o bencil insanlar o kadar benciller ki ve kendilerini o kadar haklı çıkartırlar ki sen onların bu huyları altında ezilirsin. öncekiler yetmiyormuş gibi bunun için de bir kez daha ezilirsin. suçu kendinde araya araya ezilirsin. senin şu anda ezildiğin gibi.

bakışların değişti değil mi? o seni “ayrılık” denen uçsuz bucaksız denizin içine attığından beri bakışların değişti. boş bakışlarının arasına en beklenmedik zamanda onunla yaşadıkların geldi ve sen de bunu okuyan diğer insanlar gibi üzüldün değil mi? üzüldün tabii. senin de bir kalbin var, üzülürsün. üzüldüğünü göre göre daha da kırarlar. bıkmadan, yılmadan devam ederler yıkıcı çalışmalarına. biliyorsun işte canım, yaşıyorsun bunları.

onu görmenin umudu. gördüğünde altında ezildiğin kaldırımlar. göremediğinde gözyaşlarını çeken yastığın. ya da onu her gün görmenin kalbinde bıraktığı incecik sızısı. gitmeyi hayal ettiğin her yoldan sırf bu ümitle “ya olursa” umuduyla döndün değil mi sen de? sen de diğerleri gibi yaptın. yaptıklarını unutup hep bu ümide sarıldın. yazık ettin sen de, gelecek umutlarını gereksiz kağıtları yırtıp çöpe atar gibi attın. bundan hiç pişmanlık duymadan yaptın hem de.

başka biri geldi değil mi en ummadığın anda, tam ihtiyacım var dediğin adam/kadın modeline uygun. seni sevebilecek, güzel sözleriyle kalbini ısıtabilecek. deniyorsun sonra olmuyor değil mi bunu okuyup yavaşça gülümseyen diğer insanlar gibi. olmasını isterdim senin adına, hak ediyordun çünkü. böylesini ne sen ne de biz hak etmiştik.

bunu okuyan güzel insan,

insanların içinde bulunduğu durumlar çok değişik. beş dakika önce “ama ben sevgilinim” dediğin adamın/kadının beş dakika sonra yabancısı oluveriyorsun. belki kısa bir telefon görüşmesi, belki bir yudum kahveden cesaret alınıp yapılmış bir konuşma, belki minik bir mesaj, belki sessizce ya da belki uzun bir mesajla oluyor bu. nasıl olduğu bir süre sonra seni ilgilendirmiyor önemli olan o “yabancı” hissi oluyor. sanırım tek olay bir otobüsün, bir vapurun ya da bir taksinin içinde oturan kişiye bakışının değişmesi oluyor. 10 gün önce seninleyken 10 gün sonra başkasıyla oluyor. belki bir belki iki ay sonra senin olan dudaklar sana yabancılaşıyor, başkalarını öpüyor. başka elleri tutuyor hainleşircesine, başka kokuları kokluyor burnu. diyorum ya, insanların içinde bulunduğu durumlar çok değişik. o her şeyim dediğin adama/kadına yabancılaşıyorsun. sesinin tonundan hatta bakışından ne olduğunu anladığın kişi bir başkası oluyor ve sen onu tanıyamıyorsun. ya da hiçbiri olmuyor, sen sadece seviyorsun. sevilmeyi bekliyorsun onun tarafından. sevmiyor. onunla gideriz belki bir gün dediğin yerlere hiç gelemeyecek oluyor çünkü senin aşkın karşılıksız oluyor. sen ise satırlardır bahsettiğim acıyı çeken kişilerin önceden yaşadıklarına özeniyorsun, ben bunları yaşasam o acıyı da zevkle çekerim diyorsun. veya bir başkası, yine seven ve sevdiği adamın/kadının aşk acısını dinleyen bir başkası. onun gözyaşlarını silen ve bir gün onun yanında ola ola kendine döndürebileceğini düşündüğün günlerden sonra bunun gerçekleşeceğini düşünen bir başkası. sen de iki üç satır önce bahsettiğim kişiye özeniyorsun. neden? diyorsun ki, hiç konuşmasaydı da bunları dinlemeseydım diyorsun. 

yani bunu okuyan sevgili adam/kadın,

bu zamana kadar çektiğin acıların hepsinin sonu bu yazıyı okuyup gülümseyecek insanınkiyle aynı yere çıkıyor. ne bir yudum fazla, ne bir yudum az.

o yüzden güzel insan,

kalbinin kapılarını aç o başkasına artık. mutlu olmak senin de hakkın.

bırak o minicik umudu, seni bu kadar üzen birini tekrar görsen yine bin kez kırılmayacak mısın? o yine seni bitirmeyecek mi?

düzelt o güzel gözlerinin bakışlarını. aynaya baksan sen de kendini öyle görmek istemezdin ki. emin ol gülmek sana daha çok yakışıyor. 

sen kendini bilmiyor musun? bencilliği onun yanına kalsın bırak. bırak ki bir anlamı olsun. belki de haksız olduğunu biliyordur.

çöz şu boğazındaki düğümü. ağla, bağır, belki yıkılırsın yine ama çöz artık o düğümü. onu orada yıllandırıp ne yapacaksın? değiyor mu bir sorsana kendine. cevaplasana dürüstçe.

kapat o şarkıları, bırak shuffleda gelsin, bırak radyolar sadece o şarkıyı çalsın. ya ondan duyduklarını şimdi başkası da duyuyorsa?

ve bu mektubun son noktasını da gördüğünde yine inkar etmek isteyip tekrar okuyacak olsan da, pişman olma. yaşadığın hiçbir şeyden pişman olma(eğer şu an yaşadığın bir ilişki varsa da kıymetini bilerek yaşa). çünkü kimimiz hiç sevilmiyor, kimimiz aldatılıyor, kimimiz dert dinliyor, kimimiz hayaller kuruyor, kimimiz o kişiyi başkalarında arıyor, kimimiz sadece arıyor, kimimiz sadece telefon bekliyor, kimimiz de anlaşılmayı bekliyor. 

sen, sen eğer bunlardan biri gibi hissediyorsan ve biraz olsun samimiyetime inanıyorsan gülümse. gülümse ki yüzünün güzelliği ortaya çıksın. neşe saçsın, mutlu etsin, mutlu olsun.

kalbindeki sevgiyi hiçbir zaman kaybetme.

roksan

AMAN TANRIM SEN Bİ MUHTEŞEMSİN